Wieczór z książką. Ewa Cielesz „Ważka”.

Ile trzeba przejść, by przestać się obijać jak ćma w ciemnościach, by nie pozwolić się łapać w cudze pajęczyny cierpienia i udręczeń oraz niczym ważka wzbić się ponad własne możliwości i przejść przemianę ? „Ważka” to trzecia część serii „Pochyłe niebo”, w której poznajemy dalsze losy Anity i jej rodziny. Wkraczamy w lata 90. XX w.

ważka

Anita zaaklimatyzowała się już w Kozinkach, choć momentami zdarza jej się z rozrzewnieniem wspominać Wrocław. W domu zostaje sama, ponieważ Michał wyjechał w celach zarobkowych do Niemiec. Jej córka Sonia jest już dorosła i również szuka własnej drogi. Wiedziona własnym przeczuciem wyprowadza się do Francji, by tam odnaleźć nie tylko miłość, ale i własne korzenie.

Wydaje się, że Anita będzie czuła się samotnie na wsi, jednakże ona znajduje dla siebie zajęcie. Dzięki pomocy Wilka rozpoczyna własny biznes, który mimo wielu problemów udaje jej się stworzyć.

 

Losy bohaterów z poprzednich części łączą się z losami Anity. Ponownie dochodzi do zatargu między nią a jej siostrą. I tym razem nie obejdzie się bez kłótni. Pojawi się również Aleksander, który także sporo namiesza swoją obecnością w Kozinkach. A to wszystko w czasie, kiedy Michał będzie w Niemczech. Kiedy wraca do domu, Anicie wydaje się, że kłopoty i wszystkie zmartwienia po prostu przestaną istnieć. Jednak przewrotny los zaskoczy ją i wszystkich jej bliskich.

Podobnie jak to było wcześniej i tym razem historia kraju ma swój wydźwięk w powieści, dzięki czemu staje się ona bardziej realna.

Anita przebyła długą i ciężką drogę. Dzięki samozaparciu przestała w końcu błądzić w ciemnościach niczym ćma szukająca byle promienia światła. Uwolniła się z cudzych pajęczyn i rozpostarła skrzydła. Zahibernowana w Kozinkach, umarła za życia, powstaje i wzlatuje ku niebu niczym ważka…

Poprzednie części serii 'Pochyłe niebo”

„Ćma”

„Pajęczyna”

lena

 

Dodaj Komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.