Wieczór z książką. Ewa Cielesz „Pajęczyna”

Zawsze mówię sobie, że poczekam na całą serię, żeby móc czytać przez przerw. Moja ciekawość jednak nie daje za wygraną. Choć przyjemnie czytać, kiedy na półce są 3 książki i od razu można sięgnąć po kolejną, to jednak nie zawsze się to udaje. „Pajęczyna” Ewy Cielesz, to kolejna część z serii „Pochyłe niebo”. Wracamy do Anity, jej córki Soni oraz do Michała, który pragnie się osiedlić w rodzinnych Kozinkach.

Ewa Cielesz Pajęczyna

Nadal trwa trudny okres w dziejach Polski, jednakże czas we wsi płynie nieco inaczej. Wyznaczają go bowiem pory roku. Wydaje się, że władza tutaj nie sięga. Jedynie puste półki oraz „rzucanie towaru” przypominają o trwającym kryzysie. Mieszkańcy wioski starają się być samowystarczalni.

Anita i Michał próbują odgruzować stary dom po dziadkach. Jednakże ona cały czas marzy o Wrocławiu. We wsi ciężko im się żyje, próbują związać koniec z końcem. Anita zaczyna dziergać czapki i szaliki oraz udzielać lekcji, by w ten sposób jakoś podreperować domowy budżet.

Mnóstwo niedomówień oraz odmienne wizje życia codziennego doprowadzają do tego, że para nie może się między sobą porozumieć. Anita ma wrażenie, że została wplątana przez wioskowe problemy w tajemniczą pajęczą sieć, z której nie może się wydostać. W pewnym momencie Kozinki zaczynają ją dusić. Sekrety przyciągają, by za chwilę załapać niewinnego w pajęczynę smutku, nienawiści i nieporozumień.

Rytm powieści jest zgodny z rytmem wsi, spowalnia, by w chwili zagrożenia przybrać na sile. Czekając w kolejce po rzucony towar, naprawdę długo się czeka, a samotne spacery Anity nad rzekę wydają się nie mieć końca. Mimo to tajemnice tej miejscowości nie pozwalają na chwilę oddechu. Wręcz przeciwnie gnębią i przygniatają.

Anitę ogranicza pajęczyna ludzkich przekonań, sieć niewinnie zarzucona przez najbliższych. Michał owe ograniczenia postrzega jako kajdany. Uzmysławiają sobie, że nigdy do końca nie będą wolni. Zawsze będzie trzeba z czegoś zrezygnować, zawsze będzie trzeba wybrać priorytety własnych działań dla dobra innych. Tylko czy wtedy to również będzie niewola i uwikłanie?

 

Pierwszą część „Ćma” opisywałam w lutym.

 

lena

Dodaj Komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.